ANUMAN ang katayuan o impluwensya ng isang tao, walang sinuman ang makaiiwas sa batas. Pananagutan ay ganap; walang sinuman o anumang posisyon ang nagbibigay ng kaligtasan mula dito.
Ang prinsipyong ito ay higit pa sa anumang partikular na grupo o entidad, na nagpapatunay na walang sinuman ang nakahihigit sa batas. Ang mga seryosong paratang ay nangangailangan ng masusing at walang kinikilingang paglilitis.
Ang mga institusyon ay itinatag upang maglingkod sa publiko, at hindi upang magsilbing kanlungan mula sa katarungan.
Ang batas ay pantay sa lahat, anuman ang kapangyarihan o katayuan. Ang mga inaakusahan ng pagkakamali ay may tungkuling harapin ang mga paratang nang hayagan at tapat.
Tsk! Tsk! Tsk! Ang batas ay ganap; walang sinuman ang nakahihigit dito. Mapaharap man sa mga paratang sa loob o labas ng bansa, nananatili ang prinsipyong dapat panagutin ang lahat sa pamamagitan ng patas at makatarungang proseso.
Mayroon ang Pilipinas ng mga kinakailangang institusyon upang matiyak ang katarungan; dapat nating pagtuunan ng pansin ang pagpapatibay ng mga sistemang ito sa ating bansa upang manatili itong matatag at walang kinikilingan, sa halip na humingi ng tulong mula sa labas.
Tsk! Tsk! Tsk! Ang sambayanang Pilipino ay masusing nagbabantay; ang katarungan ay walang kinikilingan at pantay na nauukol sa lahat. Muli, Maaari kang magtago sa mga pinakaligtas na lugar, o kapaligiran ng iyong sariling mga tagasuporta — ngunit laging makakahanap ng paraan ang batas upang maabot ka. Walang pagtakas sa pananagutan, sino ka man o anuman ang iyong posisyon. (UnliNews Online)
