ANG tanong na nasa isip ng bawat Pilipino ay simple: Isasagawa ba ang Halalang Barangay at Sangguniang Kabataan (BSKE) sa Nobyembre 2, 2026 — o muli ba itong ipagpapaliban? Naipasa na ng Kongreso ang mga panukalang batas na nais itong ipagpaliban — nais ng Senado na ilipat sa Nobyembre 2028, habang nais naman ng Kapulungan na gawin itong Mayo 2027 — at ngayon ay nakasalalay na ang desisyon kay Pangulong Ferdinand Marcos Jr.
Ngunit bilang isang nagmamalasakit na mamamayan at tagamasid ng ating komunidad, malinaw ang aking paninindigan: Isagawa ang halalan sa itinakdang araw. Huwag itong ipagpaliban. Dapat marinig ang boses ng taong-bayan.
Bakit? Una — handa na ang tao, at ang tao na rin ang gumastos. Malaking halaga na ang nagastos ng Komisyon sa Halalan para sa paghahanda — paglilimbag ng mga balota, pagsasanay ng mga guro, paghahanda ng mga lugar ng botohan, at pakikipag-ugnayan sa bawat barangay sa buong bansa.
Kung ipagpapaliban ito ngayon, sayang ang pera ng bayan sa panahong hirap na ang ating mga kababayan sa taas ng presyo ng mga bilihin. Ang perang iyan ay pag-aari ng tao — dapat itong gamitin para sa halalan, hindi itapon dahil lamang sa pagpapaliban nito.
Pangalawa — hindi dapat hayaang manatili sa tungkulin ang mga opisyal na lagpas na sa kanilang panahon. Hindi na lihim na marami sa mga kasalukuyang opisyal ng barangay ang matutuwa kung ipagpapaliban ang halalan — dahil tatagal pa ang kanilang panunungkulan nang hindi humaharap sa mga botante. Ngunit sa isang tunay na demokrasya, walang sinuman ang nagmamay-ari ng pwesto.
Ang tao ang may karapatang pumili kung sino ang mamumuno sa kanila — lalo na ngayong nahaharap ang ating mga komunidad sa mabibigat na problema. Dito sa Bulacan, marami ang nagtatanong tungkol sa mga proyektong pagkontrol sa baha, katapatan sa pananalapi, at pananagutan ng mga opisyal.
Paano natin hihingin ang pananagutan sa mga opisyal na tapos na pala ang kanilang termino ngunit nananatili pa rin sa pwesto nang walang bagong mandato mula sa taong-bayan? Kung totoo silang naglilingkod nang maayos, dapat nilang salubungin ang halalan — hindi ito katakutan.
Pangatlo — masyadong mahalaga ang ating mga problema upang maghintay pa ng dalawang taon. Mula sa hindi pa nalulutas na problema ng pagbaha hanggang sa pag-unlad ng kabataan — ang mga usaping barangay ay direktang nakakaapekto sa pang-araw-araw na buhay ng tao.
Kung papahabain pa ang panunungkulan ng mga opisyal nang walang halalan, ipinagpapaliban din natin ang pagtugon sa ating mga problema. Ang Sangguniang Kabataan naman ay nangangailangan ng mga bagong pinuno at bagong kaisipan — hindi makapaghihintay ang ating kabataan.
Sinasabi ng iba na masyadong magastos o madalas ang halalan. Ngunit mas mahal ang kapalit kung ipagkakait natin ang karapatan ng tao — humihina ang tiwala ng bayan, naantala ang paglutas sa mga problema, at tila ba maaari na lamang isantabi ang boses ng tao kung kailan natin gusto.
Tsk! Tsk! Tsk! Ang itinakdang petsa ay Nobyembre 2, 2026. Inilaan na ang pondo. Handa na ang tao. Tapos na ang panahon ng panunungkulan ng mga kasalukuyang opisyal.
Isagawa ang halalan. Hayaan nating magsalita ang tao. Hayaan nating umiiral ang demokrasya. Iyan lamang ang tapat, makatarungan, at kagalang-galang na landas. (UnliNews Online)
